دوازدهم آذر کوچه هارا یکی پس ازدیگری طی میکردیم.منظره زیبای کوه های املش باسفیدی برفیکه همانروز شروع شده بود،منوبه یادروزای سرد زمستان مینداخت.اماتوشهر هنوزبارانی بود فقط توارتفاعات برف بود؛توفکرزمستان بودم که ماشین وایستاد.رفتم پایین طبق معمول یه بسته شکلات یه زنگ در ویه نگاه مهربان اما ازپنجره یه چشم مارو بداخل خونه هدایت کرد.ازپله ها رفتیم بالاوتواطاق پذیرایی نشستیم.نادرمیرزامحمدی جانباز45% یک چشم تخلیه ازدیدن ماخیلی خوشحال بود،دوست وهمکارمان آقای رضایی میشناختش خیلی صمیمی بودن آقای رضایی گفت جانبازما کارش پیو ند دلهاست متوجه شدم یاعاقده یاتوی محضر کارمیکنه؛همین طورهم بود.مادر پیری هم کنارهمسرش بود معرفی کرد که مادرخانمشه ومادر بزرگوارشهیده،شهیدهادی شریفی.احوالپرسی گرمی بامن کرد.چشمای بارانی مادر مثل اون روز خیس بود فقط دعا میکرد....سلامت باشین...موفق باشین....خوش اومدید......همه اش میگفت ممنونم ازاینکه مارایادآوری کردین.توحرفاش معلوم شد یه داماد دیگه اش هم جانبازه...سیروس نظری45%وقطع پاست.تعریف میکرد اصلا ناراحت نیستم که یه پسردیگرم هم به نام بیژن شریفی جانباز30 درصده...ناخوآگاه اشک توی چشمام حلقه زد وبیاد این شعر حافظ افتادم.........به دام زلف تودل مبتلای خویشتن است+بکش به غمزه که اینش سزای خویشتن است+گرت زدست برآید مراد خاطرما+بدست باش که خیری بجای خویشتن است+بجانت ای بت شیرین دهن که همچون شمع+شبان تیره مرادم فنای خویشتن است+چورای عشق زدی باتو گفتم ای بلبل+مکن که آن گل خندان برای خویشتن است+بسوخت حافظ ودرشرط عشق وجان بازی+هنوز برسرعهد ووفای خویشتن است........ارادتمندشما...سیدمحمدحسین باقری معاون پژوهش

همه کارهای ما برای  انجام تکلیف یاارتزاق یومیه است.اگرعاشقانه نگاه کنیم ورضای خداوند رادرنظربگیریم زیباتر میشه.روزهای پنجشنبه بعداز نمازصبح ... 

ایمان به خدا،تجلی نهایی او تسلیم شدن همه جانبه انسان مومن است درپیشگاه خدا؛وزیباترین مجسم آن شهادت است وایثار.فرازی از بیانات شهید بزرگوار حاج ابوالحسن کریمی ...........شهادت13-1-65...ترور منافقین..لاهیجان

میرزا یونس معروف به میرزا کوچک فرزند میرزا بزرگ، در سال 1259 شمسی در رشت به دنیا آمد. سال‌های نخست عمر را به آموختن مقدمات علوم دینی سپری کرد و در سال 1286، در گیلان به صفوف آزادی‌خواهان پیوست و ....